Kawa'm Ölebilir Yarın

Kürt işçisi bir kadın
Duruyor ayışığının gölgesinde uzanıyor
Elleri ayı andırıyor diyemem elleri nasırlı
Gözleri bir aslanın gözleri diyemem gözleri yorgun
Olsa olsa yeni avdan dönmüş bir aslanın gözleri
Kaşları kapkara ve teni esmer
Sıcakta çalışmaktan da olmuş olabilir ama daha çok Kürtlüğünden
Kolları kıllı ve kaslı beni rahatça tutup kaldırabilir ve yatırabilir bir yatağa babam beni nasıl kaldırıp yatırıyorduysa yatağıma
Yüzünde belli belirsiz bir öfke var sanki ayağını çamura basmış gibi daha yeni
Öfkeli ama umutlu bir yüz bu
Kürt halkının bir yüzü olsa onun yüzü olurdu bu eminim ki
Kürt halkının kolları olsa aynı onunki gibi kıllı olurdu ve kaslı
Kürt halkının bir adı olsa aynı onun adına benzerdi oysa adını bilmem onun
Cesaret etsem de yanına gitsem sorsam isterdim adını
Onun adı kesin bir kahramanın adıdır
Ama öyle sıradan da bir kahraman değil
Meryemdir adı belki
Belki Nevrindir
Ailesi bir erkek adı koyduysa adı Kawa falan olmalı
Ama sanmıyorum ki bir kız çocuğuna erkek adı koyacaklar
Daha o kadar eşitlenmedi dünya, daha vakıt var

Kawam uzanıyor gölgesinde ayışığının
Şimdi gitsem biliyorum beni sevmez
Farkındayım benim cinsimden pek hoşlanmadığının
Haksız da değil ben de benim cinsimden pek hoşlanmam
Kawam yatıyor daha önce böyle güzel yatan bir kadın bir erkek bir kürt bir türk bir işçi bir burjuva görmemişim
Şimdi fark etse beni lime lime eder bundan korkuyorum
Sonra ben erkekliğimin bana verdiği o onursuz yetkiye dayanarak onu dövebilirim ona tecavüz edebilirim ve onu öldürebilirim, bundan korkuyorum

Yüzüm kızarıyor
Sanki bir büyük suç işlemişim gibi
Bu büyük suçu işlemekten korkuyorum
Yüzüm kızarıyor
Sanki benim ırkımdan bir türk bir kürdü öldürmüş
Sanki bir emekçi daha karnını yarım ekmekle doyurmuş gibi
Ve çocuklarının gözünde ekmek özlemi
Ve çocukların karnında sancı
Belki karın ağrısından belki bıçak yarasından
Ve belki açlıktan

Ölebilirler yarın
Belki açlıktan belki hastalıktan
Ve belki bir silah sesi duyarlar ve o kadar korkarlar ki korkudan ölebilirler yarın
Belki anaları babaları, onları öldürebilirler daha fazla acı çekmesinler diye
Ama en çok da ölebilirler yarın
Silah seslerinden öte bir silah dayadıklarında üniformalı askerler,
çırılçıplak ve çocuk bedenlerine

Ölebilirler yarın
On iki yaşlarında bir fidan iken
Ve dimdik iken o güne kadar hiç eğilip bükülmemiş iken
Bir erkek asker onları bükebilir doksan derece ve arkasına geçebilir
Ve bu dünyada olan en büyük vahşiliği yapabilir onların çırılçıplak ve çocuk bedenlerine
Çocuklar çocuk kalmayabilir
Hain tohumları akabilir ataerkinin o çırılçıplak baldırlarında

Ölebilirler yarın
Sadece yaşlılıktan belki ama o güne kadar hayatı yaşayamadan yaşlanıp ölmek de acıdır
Acıdır seksen yaşına kadar sömürülmek tarlada fabrikada evde sokakta
Ve dert tasa düşünmeksizin öpemeden sevgilinin kırmızı dudaklarını
Ölebilirler yarın

Kawam durur ve yatar ayışığının gölgesinde
Elleri ayı andırıyor diyemem elleri nasırlı
Kawam ölebilir yarın
Varmadı diye onu sattıkları ağanın oğluna
Kaçtı diye dağlarına Kürdistanın
Kawam ölebilir yarın
Onu bulabilir ağa ansızın
Kawam daha eline silahı alamamışken
Onu bulabilir ağa ansızın
Kawam ölmeyi yeğleyebilir yarın
Ve ben Kawamı bilirim
Kawam düşmektense bir soysuz ağa oğluna
Kawam ölmeyi yeğleyecektir yarın

Ağanın silahı var
Kawamın silahı yok
Ağanın adamları var
Kawamın kimsesi yok
Ağanın parası var
Kawamın ağzından lokma geçmedi iki gündür
Ve ağanın arabası var
Kawam yalınayak yürüdü iki günde, ağanın iki saatlik yolunu

Şimdi çıksam Kawanın karşısına
Desem ver elin yardım edem al gönlüm senin olsun
Bana inanmaz
Benden korkar benden kaçar
Ve imkanı varsa beni vurur
Ve sonra ben de erkekliğimin bana verdiği şerefsiz yetkiye dayanarak...

Kawam ölebilir yarın


Ozan Deniz