Tahtalı Metropol

Güzel bir gün değildi bugün aklımda gelecek kaygısı Duvarlar üzerime doğru meczup bir eksenle kaymakta Vücudum üzerindeki belli belirsiz bütün delikler daralmakta Bir çocuk görüyorum yollarda paytak paytak yürüyen Çocuk bakkala girip en sevdiği çikolatayı almakta Bir kadın görüyorum salıncakta sallanan salı günleri Torbaya giriyor o gün bütün günler salı günleri hariç Uyuya kalmıyor sallanırken hiçbir şeyi düşünmüyor Ben ise unutamıyorum sıkıntıdan öldüğüm kasvetli düğünleri Kadın evlenmeyi düşünüyor bir anlığına sonra geçiyor Bir balık bir oltaya bir bot bir turtaya takılıyor gün Salı Balıkçı alıyor onu oltanın ucundan pastacının işi daha zordu Kova ters kapanıyor balıklar için bir şey fark etmedi Botlar çöpe atılıyor uğraşmaya değmez çünkü babası çok zengindi Berbat salıların en berbatıydı bu salı Kim tuttuysa bir işin ucundan hiçbiri beceremedi Terledi sokakta bütün insanlar ve en çok da inşaat işçileri Para kazanamadı yine insanlar yeterince en çok da inşaat işç...

Durumun en munzur duygusuzluğunda Bir otel kapısının kolunun kırılmasıyla başladı maceram Sakin bir evrende yaşamıyorduk öyle olsun istedik mi Duvarların kırılganlığıyla darıldık ve yolun başında kırıldı kameram Seni çekiyordum simsiyah saçlarının hatırasına Gülmek edebi bir maksatla seçiliyordu en uzaktan Tuzaktan tezekler ve mezeler vardı hayvanların ortasında Uyudu milletler bir gün ve bir daha hiç uyanmadılar Değersizdi ovanın en sessiz suları Bir takım kurduk adını maksatsız koyduk Pek bir maksatsızdı maskelerin arkasında Sonra perdeler aralandı sen gözüktün birtakım şeyler açığa çıktı Kimya biliminde bunun bir adı vardı sonra unutuldu Ben unuttum en azından Gözlerini çevirdin bir başka iki göze sıraların arkasından Kulakların dert dinlemekten yorgun ve çocuktular hala TEPKİME Geldiğini hissettim önemsiz şeylerin aklıma TEPKİME Soran olursa delirdi dersiniz unutulanların enkazından Masanın etrafına dizilmiş manalı insanlar ve bir de sen Ellerin bir barda...

Güneşin doğuşundan ayın batışına Ölümün makul bir nedeni yoktu her zaman Gencecik insanların yolları kesilirdi yolun en başında Toprak çağırırdı onları densizce ve bedelsizce Bir anda evin içi dolardı ne oluyordu ne bitiyordu Bu üzerimdeki bakışlar neydi ne içindi Merdivenlerde oturan insanlar neyden emindi Niyeydi bu ağıtlar bu türküler bu gözyaşları Bu yatağımda duran çukur neden bu kadar derindi Oturmasındı insanlar ayağa kalksınlardı Dargınlar mıydı bana konuşsunlardı benimle Yüzüme dokunuyordum Hangi yara iziydi bu bakışları üzerime çeken Bak bu son gülmelerim nasıl da serindi (Bir şişe bira açıyorum tüm bunları düşünürken) Dalgın, dargın ve yargılıydı insanlar Önlerinde ne olduklarını göremiyorlardı (Acı böyle yapar insanları bu hissi biliyorum) Veya öğrenecektim bütün bunları Kalın bir kitaptan veya ince bir yoldan değil Hayatın sessiz ve gürültülü çığlıklarından Gergin yüz hatları ve vacip ve yol hatları Sanıklar dizilirdi önüme hepsini sorgulayacaktı...