Tahtalı Metropol

Hatasızdım. Olmasaydım özür dilerdim, beni biliyorsun. Bu vakalar yaşanmıştır ben özürler dilemişimdir. Birkaç kitapta yazar bunlar, aç oku. Bir ağaç gibisin. Ulu bir çınardın kalbimde kesip attın kendini kökünden o gün. Ama bir fidan ekmişsin o boşluğa, farketmemişim. O büyük büyük kitaplar bunu yazmamışlardı. Seni unutmak bir ufak tebessüm şimdi yüzümde, kim olsa, ne zaman nerede ne olsa orada var olacaksın. En garibinden, gözümü kapattığında yüzün aklıma gelecek. Kulağımı kapatsam sesin... Kokun, tenin, tadın aklımda değil, hiç öğrenemedim. Onlar kitaplarda yazsa da anlayamıyorum, insanım ben. Belanın birinci tekil halisin tek taraflı bir problemdi, kimse umursamadı. Hatasızdım, ömrümün sonuna kadar seni seveceğim görünen o ki, şiddetli veya değil, ama hal böyle. Yine de özür dilemicem. Çünkü hatasızdım. Bir insan ne kadar haklı olabilirse o kadar haklıydım. Hatasızdım. Haklı olmak benim lanetim, bunun için özür dilerim. Ozan Deniz

Dağlarında çiçekler açmasını beklerken Ezildi hatrı sayılı olanlar da Dirildi tüm kötülükler Ve memleketim meleklerden medet ummakta Yalanlara sarıldı dostlarım yollarına kelepçe vurdular Eylemsizlik kuvveti devreye girdi hiç olmadığı kadar Yalanları yalanladık doğrular altta kaldı Herkesin aklında bir kaç soru, sorulmadı Altından çok sular aktı o köprünün Bu bebek koşmayı öğrense bir daha da yorulmazdı Kafamda binlerce muhabbet dönüyor durmuyor Beynimde yer yok tüm bunları öğrenecek Ufak bir serçe yıldızlara çıkmak istiyor çıkamıyor Bir andaval ona diyor ki senin ne işin var yıldızlarda Mahçup oldu serçe, mahçup bırakıldı serçe Eğleniyor bakınız andaval gökyüzünde Taştan duvarlar yoksa da akli hapislerdeyiz Yumdu gözlerini oğlan hala medetlerdeyiz Bir gece geçmeden öteki başlıyor bu akıl bize kalandı Yazamıyor insan artık uykum kaçıyor Bir gece gökyüzü karardı orman karla kaplandı Yere yığ...