Tahtalı Metropol

Yalın ayak yürüdüğüm yollar
Çıplak elle tutunduğum dallar
Gözlüğümü çıkarıp baktığım güneş
Ve şuan yoksalar da var olan ay ve yıldızlar

Aylardan haziran
Seni görmeden geçti şu koskoca bir haftam
Ve yine böyle geriye kaldı 13 hafta
Soyundum ama soyuttum
Sana ettiğim yeminler hep lafta

Kendime sürekli öğütler vermeye başladım
Ama bir kulağımdan giriyor veya girmiyor
Kafam olmuş bakırdan bir tahta

Uğruna ölürüm dediğim insanlar
Şimdi ölüm olmuş gitmişler
Ben yeminlerime devam ediyorum hala
Kafam olmuş altmışlar, yetmişler

Sevdasına haykırdığım kadınlar
Mutlu birer eş olmuşlar
"Ya benimsin, ya kara toprağın" dediğim kadınlar onlar
Kara kara adamlara yar olmuşlar
Bense karaya vurmuşum
Var olduğumu düşündüğüm zamanlar
Meğerse hiç yokmuşum
Bir varmışım bir yokmuşum
Evvel zaman içinde kaybolmuşum

İstanbul'dan Ankara'ya giderken
Fark edilmeyen koymuşum
Ve hiç farkında olmadan
Kafamın amına koymuşum


Ozan Deniz

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Diyalektik Materyalizm - Alan Pickard (Türkçe Çeviri)

Unutulsa da Unutmamışımdır