Yol

Kalbim kırık

Utanç kalbime sığmadı, kalbim çatlak

Seni sevmenin bir bedeli varmış şimdi anladım

Onca derdin onca rezaletin arasında

Bir de imkansız aşkın senin

Özlemin, yokluğun, kaçınılmaz kaçışın senin

Dünyanın bütün halkları birleşmişte

Beni karşılarına almışlar gibi bir utanç

Onca derdin rezaletin ve sefaletin ortasında

Acını anlıyorum

Acını çekiyorum acın benim acımdır

Ailem gözlerimin önünde paramparça

Kalbim gibi

Bütün fertleri mutsuz

Bütün fertleri utançlı

Ben de öyle

Hani sanki seni sevmişim de

Beni sevmemişsin gibi

Hani sanki bir halk tam kurtuldu derken zincirlerinden

Bir daha bağlanmış gibi emperyalizmin çarkına

Yani hani sanki annem ölmüş de

Anılarımız teker teker önümden siliniyor gibi

Ölümü özledim

Annemin koynunu özledim

Senin gülmeni özledim

Yaşamayı özledim

Kaybettiğim ve kazanamadığım her şeyi özledim

Özlem vücut bulmuş boğazımı sıkıyor

Elleri bir devin elleri gibi

Kurtulmak istiyorum diyorum bırak beni

Bırakmıyor zaten hiç bırakmadı

Ailem, sevdam, annem, halkım, sınıfım, arkadaşlarım, yoldaşlarım

Yani yalnız bırakılmışlarım

Yani ölmüş veya ölüm görmüşlerim

Hep kaybetmiş

Yorgun ve kırgın kalpli sevdiklerim

Kurtuluşumuz uzakta

Bana bir kestirme yol gösterin

Ozan Deniz