Masal

Gülüşler sakladım içerime

Sana bu yazdığım sözler sana

Umutlar besledim içerimde, gözyaşı yalan mı

Sana bu dargınlıklar sana

Sana bu kırgın kelamlar ve sessiz çocuk ağlamaları

Gülüşün gelir aklıma bir gece yatmaya karar verirsem

Ve sonra uyku tutmaz olur

Bir çocuk daha evsiz kalır sokaklarda

Bir kadın daha ölür gündüz vakti köşebaşında

Bir işçi daha vazgeçer yaşamaktan artık

Bir Kürt daha kalır altlarında tankların

Bir ben daha ağlarım sensizliği anlatıp

Sigaramdan bir nefes daha alırken

Bir halk daha öncüsüz kalır

Bir halk daha örgütsüzdür artık

Davranamam silahıma elim gitmez

Kabzası soğumuştur elim donar

Seni düşünürüm masal olur sesin

Sanki yok olmuş gibi

Ve yahut sanki hiç varolmamış gibi

Mistik bir yalandan ibaret kalır

Sanki annem gibi olursun bir anlık

Benim bir annem vardı bir zamanlar sonra yok oldu

-Tam olarak yok oldu diyemem

Etleri karışmışsa da toprağa, kemikleri sağlamdır hala-

Bir zamanlar bir annemin olduğu fikri bile bir masal artık benim için

Bana sarıldığı

Bana yemek hazırladığı

Bana oğlum diye seslendiği bile masal

Benim adımı söylediği adımı koyduğu ve beni doğurduğu bile masal

Varoluşum bile masal artık

Bilincim kayboluyor

Düşünmek yasak seni

Sevmek özlemek yasak seni

Adına şiirler yazmak adını anmadan

Sana seni sevdiğimi söylemek bile yasak

Bir işaret beklemek allahtan

Yalandan bir işaret

Ama yok

Onlar da yasak

Onlar da masal

Kafam karışıyo

Seni çok özledim diye ağlamak geliyor içimden

Gözyaşım kalmamış onu fark ediyorum

Sonra bir sigara yakmak yokluğunun üstüne

Sigaram kalmamış onu fark ediyorum

Cennet bahçem benim

Bak sana gelmek istiyorum yasaksın bana

Bu canı al senin olsun ben annemsiz çok yaşadım

5 yıldır yaşlıyım sadece gayet temizdir yani

Bana kafidir bu kadarı fazlasına lüzum yok

Ozan Deniz