Halkım ve Sen

Sen zaten gülmiceksen kimse gülmesin

Yorgunluk binmişken omuzlarının üstüne

Gözlerinden belliyken ağladığın geceleri

Ve sarhoş olduğunda bile dökmezken acılarını

Yalandan gülümserken dost ortamlarında

Kimse gülmesin, seni dinleyelim

Herkes sussun artık misal ben sustum

Dinleyin bu güzel kadını saçları yıldızla taranmış

Sevdiklerini özlemiş de güzelliğini kaybetmemiş

Gözyaşları akmış yüzünün her yanına yüzünü temizlemiş

Belli olmuyor mu sanıyorsun halkına ağladığın

Sevdiklerine ağladığın özlemlerine ağladığın ama en çok da halkına ağladığın

Düşünüyorum seni en muhterem yeteneğim bu benim

Hayal ediyorum seni yanıbaşımda saçların omzuma değmiş

Kurtarmak istiyorum seni bu bok çukurundan

Kurtulmak istiyorum artık bu bataklıktan

Birbirimizi kurtarabilir miyiz

Ben seni seviyorum bir çocuk annesini nasıl severse

Sen beni bu kadar çok sevebilir misin

Veya gerek var mı

Veya bu bizi kurtarır mı

Veya daha kötüye mi gider her şey sen beni seversen

Bunun sonu ölüm müdür artık

Veya sen beni seversen

Halkımız daha çok ağlar mı

Çünkü yani

Kimse gülmeyecekse zaten sen de gülme

Kimse gülmeyecekse zaten ben de gülmem

Ozan Deniz