Özlem, Kahır ve Kavga yahut Bir Takım Kavramların Anlamları

Unutulmuş güzelliklerin aynasından bakıyorum
Solmuş güllerin ve kaybolmuş umutların arasından
Sevda diye bağırıyorum oradan duyan yok
Sen duysan yeterdi oysa

Özlem diye bağırıyorum
Yokluğunun hasreti sararken dört bir yanımı
Tek dal sigaramın kalmış olması hüznü ciğerlerimde
Uykular uyumak istiyorum kabuslar korkutuyor
Annemi gördüğüm rüyalarımı özlüyorum

Bir rüyam vardı çok net hatırladığım
Annem vardı sen vardın ben vardım
Sonra uyandım ve yarıda kaldı özlemlerim
Yarıda kaldı mutlu olduğum nadir an
Bitmiş ilişkilerin çelişkileri köşebaşlarını tutmuş
Özlem anlamını yitiriyor ölüm akla geliyor

Kahır diye bağırıyorum
Annemin eti karıştığında kara toprağa
Anladım ben nasıl bir şeymiş acı çekmek
Sonra bir daha anladım sana aşık olduğumda
Seni göremediğim her gün için
Bir daha anladım

Ama içimde bir şeyler savaş veriyor
Aklımı kaybedicem bunun başka sonu yok
Şimdiden belirtileri gözükmeye başladı
Bu işin sonu iyi değil kendimi kaybedicem
Hoş olmayacak hiçbir şey ve kavgadan vazgeçicem
Yalanlar söylicem kendime sonra doğruları göstericem
Materyalist bir görüşle kazıdığım bilincimi
Kardeşime bırakıcam ve bu diyarı terk edicem
Sevdiklerim beni ansın başka yolu yok
Kenar mahallelere yazılsın adım benim yerim orasıdır
Kahır anlamını yitirecek ölümle yüzleşicem

Ama yok
Kavga diye bağırıyorum
Yoldaşlarım dövülürken arkasında mahallelerin
Ve coplanırken okullarında o güzel insanlar
Tek tek eksilirken masadan korkuya teslim olanlar
Yok olurken umutlar umutsuzluğun ortasında
Acı varken dört tarafında memleketimin
Ölürken halkım evlerinde fabrikalarda sokaklarda ve tarlalarda
Ben gidemem her şeyi bırakıp da

Ölünse de bunun için ölünecek çünkü
Savaşılmaya değer ne varsa onun için savaşılacak

Dalgalanırken kızıl bayrak beynimin içinde
Kavga anlam kazanıyor ölümün bir hükmü yok


Ozan Deniz

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Diyalektik Materyalizm - Alan Pickard (Türkçe Çeviri)

Marksizmin yöntemini tartıştığımızda, işçi hareketindeki faaliyetlerimize temel oluşturan fikirleri, katıldığımız tartışmalarda ortaya koyduğumuz argümanları ve yazdığımız makaleleri ele alıyoruz. Marksizmin şeklini üç ana kökten aldığı genellikle kabul edilir. Bu köklerden biri, Marx'ın Fransız siyaseti analizinin, özellikle 1790'larda Fransa'daki burjuva devriminin ve 19. yüzyılın başlarında daha sonraki sınıf mücadelelerinin geliştirilmesiydi. Marksizmin kökenlerinden bir diğeri 'İngiliz ekonomisi' olarak adlandırılan şeydir, yani Marx'ın İngiltere'de gelişirken kapitalist sistemi analiz etmesi. Tarihsel olarak başlangıç noktası olan Marksizmin diğer kökünün 'Alman felsefesi' olduğu söylenir ve burada ele almak istediğim yönü budur. Başlangıç olarak, Marksizmin temelinin materyalizm olduğunu söylüyoruz. Yani Marksizm, maddenin tüm gerçekliğin özü olduğu ve maddenin zihni yarattığı (tersi değil) fikrinden başlar. Başka bir deyiş...
Devamı

Unutulsa da Unutmamışımdır

Unutulmuş bir güzellik dilime pelesenk oldu Birkaç ağlatan kelime Birkaç umutlandıran an Ve birkaç güldüren mizah öğesi Durulandımsa da şu ırmaklarda peşimdeyse de bir iki sokak köpeği Unutkan zihnimin güzelliği ve güzelliğin unutkanlığı arasında Yine debelendim durdum Anlatsam inanmazsın Unutsam inanmazsın Anlatmadım, unutmadım Yalnız soru soruyorum şu ara Zihninin içinde dolaşan kurtların adlarını Kalbinin içindeki okun hangi yaydan çıktığını Bu yay nerden satın alınmıştır Kim yapmıştır bu yayı Neye nasıl yarar Benimkinden farkı ne Nasıl oluyor da 100 ok harcayıp da bulamadığım hedefi Bu ünlü yay tekte vuruyor Bunları kime soruyorum Kendime mi, hayır Kendime sorsam cevabını bulurdum biliyorum Birine soruyor olmalıyım o biri cevapları mutlaka biliyor olmalı Allah mıdır melek midir şeytan mıdır Yok hayır Sana mı soruyorum, sana nasıl sorabilirim ki Arkadaşlarına annene babana abine Hayır Bilmiyorum kime sorduğumu ama mutlaka biri Biliyorum, çıkıp gelecek bu kapıdan Çıkıp gelecek elinde...
Devamı

Tahtalı Metropol

Yalın ayak yürüdüğüm yollar Çıplak elle tutunduğum dallar Gözlüğümü çıkarıp baktığım güneş Ve şuan yoksalar da var olan ay ve yıldızlar Aylardan haziran Seni görmeden geçti şu koskoca bir haftam Ve yine böyle geriye kaldı 13 hafta Soyundum ama soyuttum Sana ettiğim yeminler hep lafta Kendime sürekli öğütler vermeye başladım Ama bir kulağımdan giriyor veya girmiyor Kafam olmuş bakırdan bir tahta Uğruna ölürüm dediğim insanlar Şimdi ölüm olmuş gitmişler Ben yeminlerime devam ediyorum hala Kafam olmuş altmışlar, yetmişler Sevdasına haykırdığım kadınlar Mutlu birer eş olmuşlar "Ya benimsin, ya kara toprağın" dediğim kadınlar onlar Kara kara adamlara yar olmuşlar Bense karaya vurmuşum Var olduğumu düşündüğüm zamanlar Meğerse hiç yokmuşum Bir varmışım bir yokmuşum Evvel zaman içinde kaybolmuşum İstanbul'dan Ankara'ya giderken Fark edilmeyen koymuşum Ve hiç farkında olmadan Kafamın amına koymuşum Ozan Deniz
Devamı