Gün Doğuşu yahut Nasıl Durulabilir Devrimi Hayal Etmeden

Şiirler yazmak istedim devrim sabahı

İçinde sen vardın her zamanki gibi

Seni anlatan sözcükler vardı

Seni anlatan pek çok sözcük vardı insan aklı hepsini alamaz

Birkaç anım vardı babamla beraber

İlişkimiz çok yakın olmadı onunla bunu biliyorum

Annem on üçümde öldü diye de oldu biraz

Kardeşimle pekçok hatıramız vardı hatırlayamadığım

Ölümü göze aldım dün gece devrim gecesi

Hani olmaz ya, bi şekilde sağ kalmışız

Gerilmişiz de yenilmemişiz yenmişiz

Senle yanyana omuz omuza mücadele içinde

Sanki ava giden iki aslan gibi

Sanki çocuklarını doyuran ana baba gibi

Sanki

Sanki birbirleriyle büyüyen iki kardeş gibi

Sanki Mahirle Ulaş gibi

Beraber sırtlamışız devrimi

Çocuğum ben hala biraz böyle kaçık hayallerim var

Akıl sağlığım biraz da buna bağlı napayım

Yoksa nasıl dururum insanlar açken

Kürt çocukları ölürken Kürt topraklarında Kürt oldukları için

Türk çocukları ölürken yokluktan, açlıktan, yoksulluktan

İşçiler ezilip doyururken para babalarını

Köylüler her gün çalışırken güneşin altında 12 saat

Gencecik fidanların tasmaları verilirken Amerikan ordusuna

Yurdum emperyalizme peşkeş çekilmişken

Nasıl dururum amerikan filosuna secde ederlerken

Yahut öldürürken kardeş kardeşi farklı bir yerde doğduğu için

Nasıl dururum yoksa bu yolsuzluğun içinde

Devrimi hayal etmezsem

Bu hırsızlığın, şerefsizliğin, haysiyetsizliğin içinde

Nasıl

Nasıl durulur ki

Nasıl duruyorlar ki insanlar delirmeden

Akıllarını teslim etmişler bir yanlış bilinçtir bu

Nasıl dururum ekim devrimini düşünmeden

Nasıl dururum bu karanlığın içinde

Yorgunum

İnsanlar ölüyor memleketimde huzursuzum

Hayvan canı insan canının üstüne çıkmış

Önem kazanmış azınlığın serveti

İnsanlarım bilimden uzak felsefeden uzak kültürden uzak

Peki nasıl dururum seni görmezsem bir sabah bir öğlen veya bir akşam

Bu aklımı kaybetmeden

Üçüncü sigaramı yakıyorum peşpeşe

Nasıl dururum sigara içmesem bu talanın içinde

Sesim kesiliyor

Çünkü ben seni seviyorum sen beni o kadar değil

Nasıl dururum sevmezsen sen beni

Odanın ışığını kapatıyor oda arkadaşım

Sigaramı bitirmişim de gelmişim

Karanlıktan korkup tekrar sigaraya çıkıyorum 5 dakika oldu

Bir tek sigaram kalmış da onu yoldaşlardan almışım

Utana sıkıla içiyorum sigaramı

Yüzüm kızarıyor çok seviyorum seni

Yüzüm kızarıyor insanları koruyamıyorum

Özellikle benden uzak olanları

Selam veriyorum geceye selamım cevapsız kalıyor

Cennet bahçesindesin ne güzel sesin hep benimlesin rüyalarımda

Nasıl dururum uyurken bir daha düşünemezsem seni

Mezarımda nasıl dururum bu yetimi kaybedersem

Seni özlüyorum geberesiye gecenin saat biri

Duramıyorum ben bir sıra neferiyim

Böyle bireysel dertlerim olmamalı bu kadar derin

Ben bir sıra neferiyim halkım benden önemli

Dünya benden önemli

Evren benden önemli

Biz benden önemliyiz

Ama yine de duramıyorum düşünmeden seni

Nasıl durabiliyorum ki

İnsanlarım bir yalana inanmışlar

Ücretli köleler onlar bunun başka tanımı yok

İnsanlarım düşünmekten uzak

İnsanlarım bir gece vakti seni düşünmekten

İnsanlarım bu güzelim şiiri anlamaktan uzak

Ozan Deniz