Cennet Bahçesi


Yiğitler cenk ediyorlardı ellerinde cenklerle
Çiçekler bir daha açmadı cennet bahçelerinde
Sen geçiyordun tam ortasından o bahçenin
Sen aslında belki o bahçenin kendisiydin
Yokluğun kara bir bela varlığın yağmurdur
Çiçekler açar oldu senin hatrına

Çocuklar ok atıyorlar bir hedef tahtasına
O hedefteki bendim
Sadece beni seçiyorlar öldürülecek biri varsa
Sadece beni seviyorlar hep yalnız kalmışlar
Onların da anneleri ölmüş bir zamanlar
Onların da annelerini gömmüşler 13 yaşında
Onların da babaları üç kelime etmiş onlara
Onlar da bu yaşa kadar kimseye söylememişler o kelimeleri
Bir sevgili arıyorlar zihni kuvvetli
O kelimeler zayıf beyinleri yok eder bunu ben biliyorum
En az onların bildiği kadar

Bir sevgili arıyorlar kendilerine bağlanabilecek
Bu üç kelime ancak o zaman zararsız olabilir

Yıkılırken en asil duvarları bu dünyanın
Asaletten onlar da nefret ediyorlar biliyorum
Canımız acıyor birilerinin canı acıyınca
Annenden sonra bir kadın seviyorsun
Yüzüne bile bakmıyor
Bize tek çare cehennem kalıyor

Onların da sevdiği kadınlar var biliyorum
Onlar da ağladı her gece bir yatakta
Onlar da şiirler yazmayı denedi binbir defa
Memleket hasreti var onların da ciğerlerinde

Sevgileriyle dalga geçildi onların da
Ama yılmadılar bu yüzden
Tek vazgeçişim senin sevmemenle olacak dedim
En azında deneyecektim

Cennet bahçesinin kapısı aralanıyor
Bir tane kadın aralıktan bakıyor
Dünyanın en güzel kadını o
Yaratılabilecek en güzel varlık
Belki bahçenin vücut bulmuş hali
Biliyorum
Onlar da aşık oldu o kadına benim gibi
Daha içeride eski sevdalarım var
Bir su perisi uçuyor havada arkası dönük bana
Ama benim gözüm bir tek aralıktaki kadını görüyor
Bahçenin temsili
Çok bilinmeyenli denklemim
Sıcak memlekette yeşermiş bir fidan
Bense soğuk yerden sıcak düşler getirmişim
Aynı onlar gibi
İçinde yanan bir ateş var
Spartaküste de vardı aynısı Mahirde de vardı
Kadın kapıyı yavaşça çekiyor içeriden

Biliyorum
Onlar da dışarıda kaldılar aynı benim gibi

Biliyorum
Onlar da unutuldu bir gece vakti

Biliyorum
Onların da düşleri soğudu 18 yaşında

Biliyorum
Onlar da çok sevdiler bir kadını ve hiç sevilmediler

Biliyorum
Onlar da analarını özlüyorlar bir gece vakti
Onlar da yazıyorlar aynısını bu şiirin


Ozan Deniz

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Diyalektik Materyalizm - Alan Pickard (Türkçe Çeviri)

Unutulsa da Unutmamışımdır

Tahtalı Metropol