Cinayet

Şiir yazıyor olmak yazmaktan beter
Ötekiler beri gelir geri gider seni sever
Seni sever sevmez orası ayrı konu da
Bu yalanlar yaşamayı çok zor hale getiriyor
Bir hayal kuruyorum orada yalnızca annem oluyor
Bir uyku uyuyorum geceleri yalnızca annem ölüyor
Yaslanırsan duvarların sert çıplaklığına
Bir sebep var ve o sebeple babam geri dönüyor

Umutlarım vardı bir ara sonra unutuldular
Islak yorganlarım ter kokuyor duşa girmeye mecalim yok
Selam verirsen belki geri dönebilirim
Yağmur yağarsa belki temizlenebilirim

Her başımıza gelene olsun dedik geçtik
Ama hiçbir çiçeğe biz solsun demedik
Ağladılar gündüz vakti meydanın tam ortasında
Hangi meydan hatırlamıyorum belki İstanbul belki Ankara
Ha evet, sislerle çevrilmiş boynu bükük İstanbul
Şimdi ona giyebileceği güzel bir fistan bul

Yerde yatarım gömleğim kan içinde, yağmur yağmadı
Gelirsin diye mektup bıraktım iç cebime, üstüne kan damladı
Beni buradan al göm soğuğa ruhum huzur bulsun
(Telaş yapma öyle hemen ne de olsa artık bir dulsun)
Mektubu oku sonrada
Çünkü ben çok yoruldum, okumaya mecalim yok
Ancak yazmak işi daha az zül geliyor
Korkma ölüden, onlar ölüdürler
Onlar seni duyamaz ve göremezler
Korkma kandan, gözyaşından kork
Korkma Allahtan
Bak etrafında ağlayan çocuklar var onlardan kork
Hissediyorum birazdan üzerime yağacak kar
Yağmak için diye değil temizlemek için
Cinayet dediğin kirli iştir bunu öğrendim

Gözlerimi kapıyorum

Şimdi bir kırık umut iki de kesik damar
Uykum yoksa da biraz yorgunluk var


Ozan Deniz