Parmak Hesabı

Bak üşümek işte yine yokluğunun belirtisi
Elimde tuttuğum kalemi bulamamak birinci derece yoksunluk
Korkmak bu geri dönülemeyen geri dönüşlerden
Varmak bu yeni dövüşlerden seni görüşlere

Bak bir şey kalmadı benden geriye
Katıldım bir trenin vakur ve sessiz gidişine
Bileti bedavaydı ama sonu yoktu
Sonunda sen yoktu onu biliyorum
Sonunda özgürlük yoktu saadet yoktu
Sonunda elma şekeri yoktu
Sonunda biliyordum bunu biliyordum
Sonunda son bulacaktı sonsuzluğun sessizliği
Sonunda son bulacaktı sensizliğin deli çarpıklığı
densizliğin acı belirtisiyle

Gelgitler vardı bir zamanlar geldiler ve gittiler
Basit olsaydı sorun ortada sorun falan olmazdı
Kinim sana değil tren çok yavaş hareket ediyor
Ne olsaydı da bardağın boş tarafı dolmazdı
Yalnızlık elzem bir sanattı ellerimde
Kinim sana değil kibrit çakmıyor artık
Çakmak çaksak patlardık oysa

Bak yağmur da yağıyor karla karışık
Ellerim ıssız bir gecede kana karıştı
Dalgalar duruluyor çocukların anneleri ölüyor
Yanakları kızarıyor çünkü çok sevdiler bir kızı
Dudaklarında kan var ve dışarıda kar var
Yenildiler trenin ulu orta çığlığında
Yoksulluk yendi onları ve çaresizlik
Gözlerinden duman çıkıyor
Bir damla gözyaşı var denizlerinde

Ama belli olmuyor


Ozan Deniz

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Diyalektik Materyalizm - Alan Pickard (Türkçe Çeviri)

Unutulsa da Unutmamışımdır

Tahtalı Metropol