Söz Bitti

Yalnız kalmak ağırlığıyla üzerimde
Yazmak telaşıyla dolup taşmak var
Kim görür beni sevindiğime kanıp da
Kim sever beni yazdıklarıma büsbütün inanıp da
Şimdi çeker gider herkes herkesi ardında bırakıp da
Yalan söyleme böyle iyiyim diye
Keramet yok yalnız kalmakta

Üzülür birer birer her gülü güllü gölün
Belki sen gittin, belki annem gitti
Güllü gölün en güler yüzlü gülü
Hangi birine üzülsün sesi kartlaşmış bülbülü
Belki sen gittin, belki annem gitti, belki babam gitti
Ağlamak dahi olsa içinde en son gücüyle güler
Dudağı kirli sen gülü
Belki sen gittin, belki annem gitti, belki babam gitti
Belki gökyüzünden bugün öylece bir güneş gitti
Göl kirli, sen gülü, anam gülü, babam gülü
Bir gün yatacak oluruz bir bakarsın annen ölü
Direksiyonu sağa kıracak olmuştur bir şerefsizin dölü

Belki sen gittin, belki annem gitti, belki babam gitti
Belki kanadı kırılmış bülbül gökyüzüne kanatsız gitti
Artık neyi bekliyorum kış burada yaz bitti
Aha bak kardeşim gitti

Belki sen gittin, belki annem gitti, belki babam gitti
Kim sevdiyse seni, belki herkes gitti
Ben kesin yine bildiğimi okurum da
Keramet yok yalnız kalmakta


Ozan Deniz

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Diyalektik Materyalizm - Alan Pickard (Türkçe Çeviri)

Unutulsa da Unutmamışımdır

Tahtalı Metropol