Kararsız
Bacaklarımda ne olduğu bilinmez bir ağrı
Çağrı
Bilinmezden bilinmeze bilinen bir çağrı
Yokluğunun anlamsızlığına bilenen bir çağrı
Yanlış
Yalnızca yanı başında durdukça yalanlanmış
Burada doğru bir şeyler oluyordu ve bu çok yanlışmış
Gözlerin ne kadar da uzaklar şimdi benden
Bir soygunda kaçak, bir yangında kaçak
Sofrada, meyhanede toplanın da içek
Sözlerin ne kadar da uzaklar şimdi benden
Gülmeye alışmıştım onlara bir gündüz vakti
Zaman daralıyor
Hayatımızda gelip geçen her şey çok zor
Durum vahim
Ölüm bir sırtlan gibi peşimizden kovalıyor
Hayat ani
12 saniyede gerçekleşen olaylar bir ömrü çaresizleştiriyor
Daralan zamanlar durumları aniden vahimleştiriyor
Hayatsızlaşıyorum, hayat sızıyorum dışarıma
Hayasızlaşıyorum, gözümün önü bomboş bir levha
Kararsızlaşıyorum, kararlarım sızlıyor, acıyor
Ve ben yaralanıyorum
Boşlukta durdurkça zaman boşluğa düşüyor
Tanrı bir el veriyor ama itiyor diğer eliyle
Bütün akşamımı geçiriyorum iki deliyle
Düşüyorum
Gözlerimin önünden durdurduğumuz vakitler geçiyor öylesine
Gülüyorsun son bir kere nedensiz
Ben üşüyorum yalın ayak ve ruhum bedensiz
Ağlıyorsun, gözyaşın kokuyor toprak
Belli ki ben düşmüşüm gömülüyorum kefensiz
(Ne mutlu)
Ozan Deniz
Çağrı
Bilinmezden bilinmeze bilinen bir çağrı
Yokluğunun anlamsızlığına bilenen bir çağrı
Yanlış
Yalnızca yanı başında durdukça yalanlanmış
Burada doğru bir şeyler oluyordu ve bu çok yanlışmış
Gözlerin ne kadar da uzaklar şimdi benden
Bir soygunda kaçak, bir yangında kaçak
Sofrada, meyhanede toplanın da içek
Sözlerin ne kadar da uzaklar şimdi benden
Gülmeye alışmıştım onlara bir gündüz vakti
Zaman daralıyor
Hayatımızda gelip geçen her şey çok zor
Durum vahim
Ölüm bir sırtlan gibi peşimizden kovalıyor
Hayat ani
12 saniyede gerçekleşen olaylar bir ömrü çaresizleştiriyor
Daralan zamanlar durumları aniden vahimleştiriyor
Hayatsızlaşıyorum, hayat sızıyorum dışarıma
Hayasızlaşıyorum, gözümün önü bomboş bir levha
Kararsızlaşıyorum, kararlarım sızlıyor, acıyor
Ve ben yaralanıyorum
Boşlukta durdurkça zaman boşluğa düşüyor
Tanrı bir el veriyor ama itiyor diğer eliyle
Bütün akşamımı geçiriyorum iki deliyle
Düşüyorum
Gözlerimin önünden durdurduğumuz vakitler geçiyor öylesine
Gülüyorsun son bir kere nedensiz
Ben üşüyorum yalın ayak ve ruhum bedensiz
Ağlıyorsun, gözyaşın kokuyor toprak
Belli ki ben düşmüşüm gömülüyorum kefensiz
(Ne mutlu)
Ozan Deniz
Yorumlar
Yorum Gönder