Bir Muzipin Çok Uzun Süren Yürüyüşü

Elleri cebindeydi Abdulkerim'in
Öyle rahat hissediyordu kendini
Arada çıkarıp montunun cebine sokuyordu
Belli bir süre sonra tekrar pantolonunkine

Yürüyordu Abdulkerim
Aynı zamanda düşünüyordu "ne olacak bu işler" diye
Bu sokakları tanıyordu Abdulkerim
Tanımasa da sokaklar onu
O çok seviyordu bu sokakları
Sevmese de sokaklar onu

Sıkıntıdan patlayacaktı Abdulkerim
Bir araba geçti kaldırıma çıktı
Arabanın tekeri hızdan patlayacaktı
Abdulkerim bilmezdi araba markalarını
Sadece biliyorsa bilirdi arkada yazan plakalarını
Ezberi iyiydi unutmazdı kolay

Düşünüyordu Abdulkerim yürüyordu
Aynı anda çizgilere basmamaya çalışıyordu
Hiç kerim olmadığı belliydi
Abdul da değildi aynı zamanda
Sonra o kızı gördü tekrar
(Hala abdul değildi)
Kıza baktı dedi "esrarengiz bir olay"
Ezberi iyiydi unutmazdı kolay

Kızın yanına arkadaşları oturdu sonra
Bütün cesareti söndü yine
Yürümeye devam etti
Keremliği karanlığa karıştı

Tanrıyı düşündü uzun uzun
Neden olmadığının nedenlerini tekrar tekrar düşündü kafasında
Her seferinde bir neden daha buluyordu
"Evet evrenin varoluşu fazla mükemmel bir olay
ama bu tanrıyı gerektirmezdi"
Ezberi iyiydi unutmazdı kolay

Gece olmuştu hala yürüyordu
Sessizlik çökmüşütü kurtlar ürüyordu
Diline taktı bir türküyü söylemeye başladı
Bir türkü daha bir türkü daha
Bir de alternatif bir parça

Ardından yıllar öncesinde annesine yazdığı bir şarkı geldi aklına
"Gözlerini özledim anne, sanki gökte bir ay"
Ezberi iyiydi unutmazdı kolay


Ozan Deniz

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Diyalektik Materyalizm - Alan Pickard (Türkçe Çeviri)

Unutulsa da Unutmamışımdır

Tahtalı Metropol