Allah'ın En Mutlu Cehennemi

Sarı dumanlar kahreder şehrin karanlığını
Ve affeder bu derin sessizlik varoluşunu insanlığın
Nazar değmesin o tertemiz kirli ellerine
İncinmesin parmağındaki bir eklem bile
Yırtık bir şiir yazmışsam da vermişsem eline
Artık bir kaç sözcük kalmışsa da geride
Düşünme onlar ne diye burada yok diye
Belli ki hak etmemişler seni
Göndermişim cehenneme

Asıl var olan hiç yok olmamış olandı
Aşk bir vakit yok olmuşsa belki de hiç var olmamıştı
Bunu bilemezdik
Bunu tanrı bile bilemez bilirim
Uykularımız vardı daha uyulacak
Vakit yok düşünmeye ve yok hiç bir şey duyulacak
Ve en sefil halinde bir posta vardır koyulacak
Sevinme hiçbir şeyi kazanmadan yolun en başında
Yolu bitirmek zor olsa da bitirilmelidir
Ve sevmelidir bir insan bir insanı daha on üç yaşında

Kalmadı hiçbir şiir seni anlatacak kadar güzel
Hadi binelim otobüsün en arka koltuğuna
Nasıl olsa pişmişlerdir
Artık sözcüklerin cehennemden dönmesi gerek artık
Yeterince katlandık İstanbul'un nemine
Kaptan iki öğrenci al
Allah'ın en mutlu cehennemine


Ozan Deniz

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Diyalektik Materyalizm - Alan Pickard (Türkçe Çeviri)

Unutulsa da Unutmamışımdır

Tahtalı Metropol